8.7.12

Deze Week


Ze werkte haar hele leven, fulltime en betrokken. 
Toen ze op haar 60e met Pensioen ging, 
kon eindelijk het Grote Genieten beginnen.
De reizen maken waar ze al lang van droomde, samen met hem. 
De Tuin in en naaien en breien voor de kleinkinderen en 
de Quilts maken waarvan ze al zolang de patronen had. 
Nog geen drie maanden later bleek ze ziek. Ongeneeslijk. Allesverterend. 
Deze week was het twee jaar geleden dat ze overleed. 
Mijn lieve Moeder.



Vrienden waren extra zorgzaam. Een wijntje, een heerlijk zelfgebakken 
brood, bloemen, een kaarsje. Van haar kwam - waarschijnlijk toevallig - 
een mooi ingelijst borduurwerk. 
Zo op z'n plaats hier, zo lief. Net als de mooie Post van haar



Het verdriet is anders dan toen, anders dan vorig jaar. 
Maar het maakte ons zo Moe. 
Al waren de warme nachten daaraan vast ook debet. 



We zien uit naar de Zomervakantie. 
Nog negen dagen naar school. Nog één Topo-toets. 
Nog 18 autoritten naar Groningen, 18 naar huis. 
Maar ook nog drie feestjes. Nog twee Picknicks. 
Die slepen ons er vast doorheen! 

En dankzij de Achterbankpakketjes die we met veel plezier samenstellen
hebben we nu al dagelijks veel Vakantie-voorpret.

Meer week-beschouwingen vind je via het blog van Anki


22 opmerkingen:

  1. Lieve Martine, veel sterkte, tijdens zulke momenten is het verdriet weer zo dichtbij..de herinneringen.. Veel te jong, het leven kan zo ontzettend bruut zijn. Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kus voor jou, lieve Martine. Dit jaar is het vijf jaar geleden dat mijn vader ook veel te jong overleed. Ook aan die allesverterende ziekte. Het is waar wat ze zeggen, met de tijd gaan de scherpe kantjes van het verdriet af. Maar er blijven momenten dat het gemis en het verdriet in alle hevigheid de kop opsteken.
    xx

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik moet even slikken, want ik voel met je mee. Sterkte *knuffel*

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hè, wat droevig.
    Sterkte en liefs.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat heel erg verdrietig van jouw moeder en wat fijn dat er zoveel om jouw gedacht wordt door lieve mense! sterkte..

    BeantwoordenVerwijderen
  6. He Martine, wat naar. Sterkte hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh meid, keep your head up! (net als in het liedje...)
    Helaas weet ik hoe het voelt...hier ook net zestig, en het is
    nog maar 5 maanden geleden, makkelijker wordt het niet...

    lieve groet Maartje

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hetzelfde kraanvogeltje staat hier ook, ik kijk er elke dag naar. Ik stuur je licht!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Helaas zo herkenbaar....het went, je leert er mee leven, tot je plots helemaal weer bij af bent omdat je je mama zo mist, zo erg dat je hart weer breekt. Hartzeer...dat bestaat echt hé...
    Liefs, Katrien.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Och Martine. Een dikke virtuele knuffel voor jou... Wat een Groot Gemis. Goed om te zien hoe vrienden en naasten jullie omringen met liefs.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een verdrietig verhaal! Heel veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Sterkte en succes met de laatste loodjes voor de vakantie. Ik hoop voor je dat je een heerlijke vakantie krijgt :-)
    Liefs XX

    BeantwoordenVerwijderen
  13. wat is het dan fijn dat er onverwachtse kaartjes komen, juist wanneer je zo hard wat liefde kan gebruiken. Sterkte

    BeantwoordenVerwijderen