16.2.11

De Stad

Ruim 10 jaar geleden verruilden wij De Stad voor een Afgelegen Dorp. We betrokken een deel van een oude school, aan de rand van een natuurgebied waar wij uren rondzwierven met onze Bordercollie, waar onze moestuin grensde aan het water, waar zonnestralen op prille lentedagen door de enorme ramen het huis binnenvielen en verwarmden.
Maar het was er zo stil. En het was zo ver weg.
Toen onze Oudste peuterspeelzaalrijp was en onze Jongste zich nestelde in mijn buik, verhuisden wij naar een minder stil en afgelegen dorp. Een beetje terug. Dicht tegen Onze Stad.

Mijn Stad gaf me te veel prikkels. Van er is altijd wat te doen. Iets te beleven. Mijn Dorp geeft me rust. Hier kan alles gemist worden.


Ik zeg bijna wekelijks dat ik ooit terug ga. Dat ik ons ruime huis en tuin met liefde zal inruilen voor een flatje zevenhoog. En op stoere dagen voeg ik daaraan toe dat ik dat ook best een tijdje in Amsterdam wil. Of in Parijs.

Met Kerst kreeg ik van mijn broertje (sinds enkele jaren mijn Dorpsgenoot) deze mooie Papieren Stad om  -weliswaar voorlopig- in weg te dromen.

11 opmerkingen:

  1. wat leuk, maar ik woon in de stad en wil dolgraag wat centjes meer om naar een afgelegen boerengat te gaan wonen. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wij wonen een beetje er tussenin. In de stad, maar niet in het hart. Ik zou of heel graag op een boerderijtje wonen, of juist midden in de stad in een appartementje. Voorlopig geniet ik maar van de ruimte als ik die nodig heb, en de stad is toch in de buurt :).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed kado van je broer!
    Toen de kinderen hier klein waren
    vond ik t prettig in dit stadse dorpje.
    Nu ze groot zijn doe mij maar een stad,
    maar ja, ik wil liever niet te veel ruimte inleveren.
    Dus voorlopig blijf ik waar ik blijf
    en zoek ik m wat vaker op,
    m'n stad!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik zou echt nooit meer terug willen naar de stad, ja een grachtenpand MET tuin EN 2 eigen parkeerplaatsen in a'dam dat wel natuurlijk maar verder....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mag het ook beide? (je snapt het al het stadse meisje met groene vingerssyndroom)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ha Martine, werekelijk, ik had het kunnen schrijven, dit stukje, wij wonen ook in een dorpje, in een oud cafe, maar geen winkels, niks, vooral s'winters zeg ik altijd dat ik in de stad wil wonen, desnoods in een keldertje..(ha)(Parijs is ook mijn ideaal, wat dat betreft) ....maar Uiteindelijk is het goed hier..

    BeantwoordenVerwijderen
  7. hier ook een dilemma... we wonen in Antwerpen, maar na de dagelijkse file roep ik altijd dat we een huis gaan kopen in een dorp...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een mooie blog. Zo zittend tussen de verhuisdozen ben ik benieuwd waar ik terecht ga komen. Ik denk niet in een drukke stad, maar ook niet te stil, zoals het er nu uitziet in mijn gedachtespinsel wordt het iets er tussenin.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Jee, tis wat.. tis ook zo persoonlijk! Ik zou er wat voor ooooooooooooover hebben om terug te mogen naar 't platteland!! Uitkijken over de weilanden geeft me zoveel rust; word gek van alle stenen bouwwerken hier, waar ik ook kijk?!! De drukte staat me te tegen.. de vele mensen maken me onrustig.

    Voorlopig doe ik 't met 't bosje voor onze deur, wat hier al superdeluxe is, maar ook ik blijf dromen.. de andere kant op, weliswaar! ;P

    BeantwoordenVerwijderen
  10. 'te tegen'..? Stotter zelfs als ik schrijf!! Ha!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. hoe liever ik terug ga naar de stad, hoe verder weg van de beschaving we raken ;) OOIT :)

    BeantwoordenVerwijderen