1.2.10

Ik cross, jij crosst, wij crossen.

Het heeft dat kriebelende onderbuikgevoel, die onbedwingbare nieuwsgierigheid weer teruggebracht die ik als tiener had als ik de postbode het pad op zag lopen. Het zorgt al maanden voor een anti-sociale entrée na een lange werkdag: 'Hallo, hoe was jullie dag?' heeft plaats gemaakt voor 'Is er ook post?' Het heet Postcrossing en is -zoals je al begrijpt- reuzeleuk. Zeker als je voorkeuren aangeeft in je profiel. En helemaal als de afzender daaraan gehoor blijkt te hebben gegeven.

Zo ontving ik de afgelopen dagen uit Finland een kaart met daarop in een zakje een Moomins-comic uit de krant,


uit China een allerliefst pakketje met schattige tekeningetjes, een gelukszakje én mooie postzegels op de envelop,


en uit Amerika een mooie Belle and Boo kaart (haar eerste, mijn vijftigste!) en een kiekje van Obama.

Het is, bedenk ik me nu, misschien niet zozeer de post alleen, alswel de moeite die vreemden nemen om elkaar te verrassen.

Kortom, zeer aan te raden als nieuwe hobby!

2 opmerkingen:

  1. Heb je blog net ontdekt via Flow. Ook via Flow ben ik al een tijdje aan het postcrossen. Het is inderdaad hartstikke leuk. Ik kijk echt uit naar de post. Het idee dat overal op de wereld mensen zijn die dit ook leuk vinden, die moeite doen, die contact maken, geeft mij een optimistisch en vrolijk gevoel. En wat zijn er veel mooie postzegels en prachtige kaarten!
    Groet van José

    BeantwoordenVerwijderen